اصطلاحات تجاری و کاری در زبان چینی (13) | استقبال کردن و پذیرایی (از مهمان)
خب واضحه که در سفرهای کاری شخص برای اقامت به یک هتل یا به طور کلی مکانی برای استراحت و یا حتی قرارهای ملاقات رجوع می کند.
بنابراین در برخی موارد فرد نمی داند که چه بگوید و یا چطور از اقامت و هتل و … خود و یا دیگری صحبت کند. بنابراین در این مقاله سعی شده پر کاربردترین اصطلاحات بیان شود که در این شرایط بسیار کاربردی هستند.
接待。
Jiēdài.
پذیرایی کردن (از مهمان)
پذیرش کردن (از مهمان)
استقبال کردن (از مهمان)
一路还顺利吧?
Yīlù hái shùnlì ba?
سفرتان چطور بود؟ (آیا سفر خوبی داشتین؟)
这位是司机小刘。
Zhè wèi shì sījī xiǎo liú.
این راننده شیائو لیو است.
我先送您到饭店休息吧。
Wǒ xiān sòng nín dào fàndiàn xiūxí ba.
بگذارید اول شما را به هتل ببرم (برسونم) تا استراحت کنید.
咱们先去饭店。
Zánmen xiān qù fàndiàn.
اول به هتل برویم.
نکته:
تفاوت 咱们 و 我们:
هر دو این کلمات به معنای “ما” هستند.
وقتی کسی از 咱们 استفاده می کند منظورش خودش به عنوان گوینده و هم شنونده است ولی در 我们 می تواند شامل شنونده باشد یا نباشد.
به عبارت دیگر 咱们 شامل گوینده و حتما شنونده است ولی در 我们 لازم نیست که شنونده هم شامل شود.(ممکن است شامل شنونده باشد یا نباشد.).
فرض کنید شخص “الف” با شخص “ب” صحبت می کند و می گوید “یادت هست که ما سفر رفتیم” و در این جمله از ضمیر 咱们 استفاده می کند. یعنی منظور شخص “الف” خودش به عنوان گوینده و شخص “ب” به عنوان شنونده است (یعنی از این ضمیر متوجه می شویم که شخص “الف” و شخص “ب” قطعا با یکدیگر به سفر رفته اند). ولی در جای دیگری همان جمله را می گوید اما با ضمیر 我们 این دفعه به طور قطع نمی توانیم بگوییم که آیا شخص “الف” حتما منظورش شخص “ب” بوده است یا نه (یعنی ممکن است منظور شخص “الف”، “ب” باشد یا نباشد.)
در این شرایط باید از فحوای متن و گفت گو متوجه بشویم که آیا منظور گوینده، شنونده بوده است یا نه.